مشعل

مشعل، از جمله انواع تجهیزات صنعتی به شمار می رود که با ترکیب سوخت، هوا و احتراق و ساخت شعله، در تلاش است تا انرژی فسیلی را تبدیل به انرژی گرمایی نماید.

آن انرژی که در محفظه احتراق مشعل تولید می شود، به دو صورت وارد انتقال دهنده انرژی در سیستم حرارت مرکزی ساختمانی می شود. یکی از این روش ها، روشی موسوم به تشعشع و روش دیگر، روشی موسوم به جابه جایی است.

در اصل می توان، مشعل ها را قلب سیستم های گرمایشی دانست. دیگ ها، هیترها، پکیج های گرمایشی، از جمله ابزارهایی هستند که از مشعل در آن ها برای ایجاد گرما استفاده می شود.

مشعل ها دارای کنترل کننده هایی از جمله رله، فتوسل، یون و ترموستات می باشند که مقدار و زمان فرایند در آن ها را به بهترین نحو، کنترل می کنند. در هر سیصد متر که ارتفاع از سطح بیشتر شود، غلظت هوا کاهش یافته و در نتیجه می توان مشاهده کرد که رانمان احتراق سوخت، به اندازه 4 درصد کاهش می یابد.

پس از انتخاب سوخت و ظرفیت مناسب مشعل، از جمله نکاتی که می بایست به آن توجه داشته باشیم، قطر لوله است که شعله پوش مشعل ، برای قرار گرفتن آن در دیگ و نصب مشعل روی در جلویی دیگ، مد نظر ما قرار می گیرد.

مشعل ها را می توان از نقطه نظر سوخت های فسیلی به 5  دسته تقسیم بندی کرد:

دسته اول: مشعل گاز سوز

دسته دوم: مشعل گازوئیل سوز

دسته سوم: مشعل دوگانه سوز

دسته چهارم: مشعل مازوت سوز

دسته پنجم: مشعل سه گانه سوز

مشعل گاز سوز

مشعل گاز سوز ایران رادیاتور، برای سوختن گاز طبیعی طراحی شده است، حجم سوختی که برای مشعل های گازسوز ایران رادیاتور لازم است، بعد از عبور از فیلتر گاز، توسط شیر برقی، قابل کنترل می باشد. همچنین هوای مورد نیاز برای مشعل، با استفاه از  یک دمنده ( که روی محور موتور نصب شده است) تامین می گردد. دبی هوای وردی ، توسط دمپر هوای واقع روی بدنه مشعل، کنترل شده و بر مبنای ظرفیتش، به صورت دستی یا موتوری، قابل کنترل می باشد.

جریان گاز به همین شکل از فیلتر عبور می کند و با هوا مخلوط شده و آماده سوختن می شود.

در صورتی که هوا از حد شمخصی کمتر شود، یا فشار گاز از یک حد بیشتر یا کمتر شود، سنسورهای فشار تعبیه شده، این مساله را حس (سنس) کرده و مشعل ، توسط پرشر سوئیچ هوا و گاز، از طریف فرمال رله، دستور خاموشی را صادر می کند.

مشعل های گازی به دو دسته دارای دمنده و بدون فن، تقسیم بندی می شود.

مشعل های گازوئیل سوز

الکتروموتورهای مشعل های گازوئیلی خانگی، محور فن هوا دهی را وادار به حرکت می کنند و به همین ترتیب، محور پمپ گازوئیل مشعل را نیز می چرخانند. مشعل های بزرگ گازوئیل سوز، الکتروموتور جداگانه ای برای تزویج با پمپ گازوئیل مشعل دارند. فن هوادهی مشعل گازوئیل سوز، از جنس فن سانتریفیوژ یم باشند و با دور 2900 روی محور الکتروموتور ، قابل نصب می باشند. با استارت موتور، فن هوادهی، حرکت خود را آغاز کرده و هوا در میان پره های فن، جریان یافته و یک دمپر در دهانه مکش آن قرار داده می شود و به همین ترتیب، هوای فن، قابل کنترل می باشد.

پمپ گازوئیل به طور معمول در داخل مشعل های فشار قوی و به اشکال مختلفی از قبیل دوار و چرخ دنده ای انتخاب می شوند.

مشعل های از نوع سوخت مایع

سوخت مایع، فشار پمپ گازوئیل یا مازوت را به طور کامل با پودر یا اتومایزر، تبدیل کرده و همین امر باعث می شود که این فرایند، به درستی و به صورت مطلوب، انجام گیرد. نازل ها، سوخت مایع را با هوا ترکیب کرده و این ترکیب سوخت و هوا، با استفاده از جرقه ای که ترانس تولید می کند، شعله می گیرد. ( نکته قابل توجه این است که تعداد نازل ها براساس ظرفیت تعیین می شود. )

مشعل های دوگانه سوز و سه گانه سوز به چه صورت کار می کنند؟

در شرایطی که مشعل برای احتراق به بیش از یک نوع سوخت، احتیاج داشته باشند، به این نوع مشعل ها، مشعل های دوگانه سوز یا سه گانه سوز، اطلاق می شود. به طور معمول در مشعل های دو گانه سوز، ما از گاز و گازوئیل استفاده می کنیم. در صورتی که علاوه بر این دو سوخت، از مازوت هم تحت عنوان سومین سوخت استفاده شود، به آن مشعل، مشعل سه گانه سوز، گفته می شود. مشعل های سه گانه سوز، به منظور این که در بالاترین حد بازدهی واقع شوند، می بایست از پیش گرم کن مازوت، استفاده نمایند.

مشعل  به چه صورت کار می کند؟

عملکرد کلی مشعل

مشعل های دارای فن ، با فرمان دهی ترموستات دیگ یا هیتر و با زمان بندی دقیق رله مشعل، کار خود را آغاز می کنند. شیوه انجام این عملکرد به نحوی است که ابتدا یا فرمال رله، فن هوادهی مشعل در سی تا شصت ثانیه، روشن می شود. پس از آن، ترانس جرقه زن، مشعل جرقه ای را ساخته و در مرحله بعدی، شیر برقی سوخت مشعل ( مازوت، گاز  یا گازوئیل) باز می شود و سوخت نیز از آن عبور می کند و به محفظه احتراق دیگ یا هیتر، ورود می یابد.

در مرحله بعد از این که شعله ایجاد شد، فتوسل یا یون، فرمانی می دهند که ترانس جرقه زن خاموش شده و مشعل به اندازه ای روشن می ماند و به سوختن خود ادامه می دهد، تا، فرمان خاموش شدن از سمت ترموستات دریافت شود.

در مرحله بعدی، الکتروموتور به کار رفته در فن هوادهی مشعل ها، وابسته به ظرفیت مشعل، تک فاز یا سه فاز می باشند که حدود 2900 دور بر دقیقه می باشد.

به طور معمول، بسیاری از مشعل های گازوئیلی و گازی، بدنه ای از جنس آلومینیوم ریخته گری دارند و قطعات به کار رفته در مشعل ، روی آن ها نصب می شوند.

تنظیم سوخت و هوا در انواع مختلف مشعل

احتراق کامل سوخت، به این امر بستگی دارد که نسبت سوخت و هوای مشعل، به صورت درست و دقیق، تنظیم شده باشد. تنظیم دقیق این نسبت، باعث بالارفتن راندمان احتراق شده و مصرف سوخت را بهینه سازی می نماید. در مشعل های کوچک تنظیم هوای مورد نیاز و برای احتراق به صورت دستی، توسط دمپر تنظیم می گردد ولی در مشعل های بزرگ، این کار به وسیله یک دمپر خودکار یا اتوماتیک انجام می شود. به طور معملو، این دمپرها با توجه به تغییر دما و رطوبت در طول سال، احتیاج به تنظیم مجدد نیز دارند ولی در دنیای امروز، مشعل های مدرن و هوشمندی نیز وجود دارند که با سیستم های کنترل هوشمند یا PLC کار کرده و می توان به راحتی و به صورت خودکار، نسبت بین هوا و سوخت را در آن ها تنظیم بندی نمود.

فروش را با ما تجربه کنید.

لذت فروشی ناب با یوسرویس آنلاین

یوسرویس آنلاین فروشگاه فروشگاه ها

www.uservivce online.com

گفتگوی آنلاین در واتس اپ